آنقدرها از نویسنده و سرگذشتش ننوشتم تا در ذهنم منفجر شد ، ننوشتم تا منفجر شد، تا منفجر شد ، ترکید!بوووووووووم ! بووم بووم بوو با بووم! بووم بووم بوو با بووم! می توانم تا عید گرد و خاک اتفاقات منفجر شده ی نوشته نشده ی محبوس شده ی هر از چند گاهی آزاد شده ی تاریخ نویسنده را تمیز کنم ، بنویسمش ، تمیزش کنم . تا عید می خواهم بنویسمش . تا عید از عکس های متعدد ذهنم می نویسم . تا عید از نوشته های متعدد ذهنم عکس می گیرم . تا عید " تاریخ نویسنده یا دریل را در ناف جناب بیب فرو کردن" را ترشح می کنم . از ذهنم ، از طریق بینی ام ، روی کاغذ! از " جوانه های لرزیدن ، بین دو آخ ، وقتی که پوست – چیزی نمانده از پوست – بینی نمی شناسد و بین جز حذف بین – بین دو آخ نیست " تا روی کاغذ!

از راه بینی ام که با حذف بین ، ی ام را نمی شناسد . حتی ام را هم نمی شناسد . با حذف بینی ام تا دیگر بینی نشناسد ، تا همانجا از مغزم تراوش کند تا دیگر بینی نباشد تا مجبور شود از بین بینی پایین بیاید! با نبود بین بینی ام حتما رو به بالا می تراود ، می تراود ، می تراود مهتاب / می درخشد شب تاب / نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک / غم این خفته ی چند / خواب در چشم ترم می شکند / نگران با ما استاده سحر / صبح می خواهد از من / کز مبارک دم او آورم این قوم به جان باخته را / بلکه خبر / در جگر لیکن خاری / از ره این سفرم می شکند / نارک آرای تن ساق گلی / که به جانش کشتم / و به جان دادمش آب / ای دریغا به برم مش کند / دست ها می سایم / تا دری بگشایم / بر عبث می پایم/ که به در کس آید در و دیئار به هم ریخته شان / بر سرم می شکند!

آنقرها شاید باشد که بشود مرا حتی سالی ، حتی دو سال اسیر کند! دغدغه نوشتن است ! همین...!

این چند خط پایین را هم بگذارید به حساب آنکه رند گورخر پرست با خودش لطیف می شود:

"تنهایی شاید یه راهه / راهی تا بی نهایت / قصه ی همیشه تکرار / هجرت و هجرت و هجرت / جای باید / باشه باید " اما ، نه ، شاید اصلا نیست ، آدم این قدرها هم مردد: "عزیز بومی ای هم قبیله/رو اسب غربت چه خوش نشستی/تو این ولایت ای با اصالت/تو مونده بودی تو هم شکستی/تشنه و مومن به تشنه موندن/غرور اسم دیار ما بود/اون که سپردی به باد حسرت/تمام دار و ندار ما بود/کدوم خزون خوش آواز/تو رو صدا کرد ای عاشق/که پر کشیدی بی پروا /به جستجوی شقایق/کنار ما باش که محزون/به انتظار بهاریم/کنار ما باش که با هم /خورشید و بیرون بیاریم/هزار پرنده مثل تو عاشق/گذشتن از شب به نیت روز/رفتن و رفتن صادق و ساده/نیامدن باز اما تا امروز/خدا به همراه ای خسته از شب/اما سفر نیست علاج این درد/راهی که رفتی رو به غروبه/رو به سحر نیست شب زده برگرد!